නැන්දම්මා එක්ක ගත්ත සැප

රැද්දහත් පහු වෙලා හැපැතම නින්දා හලකවත් නෑ. කාඹරේ තිබුණ ඒසී එකේ සද්දේ ඇරෙන්න මුල් ගෙතරම තිබුනේ පුදුම පාලුවක්. කසුන් දිස්නස් ට්‍රිප් එක දිහි දවස් දෙකයි. කව දවස් දෙක තුනක් යනකම් මනුස්සයා ගෙදර එන්නේ නෑ. වෙන දටර නම් කස නැති වුනාම මට දැනෙන්නේ නිදහසක්. මොකද එයා ඉද්දි මට තියෙන වැඩ කන්දරාවෙක්ක. හුස්ම කරනවත් තෙරාවක් නෑනේ. ඒත් මේ පාර මොකක්ද? මන්න මහා මොස පාළුව මගේ හිතට දැනමින් තිබුණා. මම ඇඳ එහාට මෙහාට පෙලි පේලි හිටියා. නින්ද යන්නෙම නෑ. අන්තිමට මම තීරණය කරා වතුර එකක්වත් පීරයෙන් පහළට යන්න මම හිමින් සැරෙක් කාමරෙන් එළියට බැස්සා මුල් ගෙදරම කළුවරයෙක් සර ලයිට් එක නිවර තිබුණ හඳ එළිය ජනල් කූරු වතනින් වැටිලා පොළොව මතවලා තිබුණා. මම පඩි පෙළ පැහැගෙන සාරට ආවා. එතුවා වගේම මුළු ගෙදරම නිශ්ප්තයි. ඒත් එකපාරට මට දැනුණා. කවුරුහරිසා සෝෆා එකේ ඉන්නවා වගේ. මම පොඩ්ඩක් ඇස්නා. හැමින් සැරේ පරති දැක්කේ නැන්ද අම්මා. සොරන අම්මා. එයා සෝපයිකේ හාන්සි වෙලා අත්දකත් තොළුවට තියාගෙන වහඩ තියා බලාගෙන ඉන්නවා. එයාගේම මුහුණේ තිබුනේ වචනයෙන් කියන්න බැරි තරම් ලොකු කල්පනාවක්. කසඟෙ තාත්තා නැතිවෙරක් දැන් අවුරුදු පහක් විතර වෙනවා. එදායින අම්මා හිටියේ තනියම කසම් බැන්ට පස්සේ මම මේ ගෙදරට ආවට පස්සෙත් අපි දැන්ාතරුවත් කමක් තිබුණේ නෑ. එයා එයාගේ පාඩුවේ මම මගේ පාඩුවේ. හැබැයි අද මේ මහර එයා තනියෙම ඉන්න විදිහට දැක්කම මගේ හිතට මොකක්ද අමුතු දුකක් ආවා. අම්මේ මම හෙනින් කතා කළා. අම්මාගේ ඇසිරයා වගේ දිහා බලුවා. ආ දුව ඇයි මේ තම හැ. මට නින්ද ගියේ නෑ අම්මේ. වතු ටිකක් බොන්න කියලා ආවේ. ඇයි අම්මා මෙතන අසනීපයක්වත්. මම එයාගේ ළඟ ටිකින් ඇහවා. අම්මා ලොකු හුස්ම පිට කරලා. නෑ දරු මට නින්ද යන්නේ නෑ. ඇඟට හරිම අමාරුයි වගේ. කොන්ද රි රිදනවා, කකු රිදනවා. වයසට යනකොට හමු තමයි. එයා හෙම කියවු හරම කලකිරීමෙන්. මමයාගේ ළඟින් වාඩේ වුණා. හදය මම දැක්කා. එයාගේ මෝනේ තියෙන රැඩි වැඩුනුහම ඒ තාමත් එයාගේ ලස්සන මැකිලා නෑ. සුවානම්ම කියන්නේ කාලෙකට කලින් හරිම හැඩකාර හැක් වෙන්න ඇති. දැන් ඒ රූපේ වැහිලා තියෙන්නේ. තනිකමෙන්සා මහන්සියෙන් කියලා මට හිතුනා. කෝ ඉන්න මම බලන්න කියලා මම එයාගේ කකුල් දෙක මගේ උකුල උඩට ගත්තා. අම්මක පායටම විරුද්ධ වුණා. අනේ පාදුව ඔයාට කඩරනේ. මොන කඩයත් අම්මේ. අපි දෙන්නා විතරේ ගෙදරේ ඉන්නේ. කසනුත් නෑනේ. ඉන්න මාත් තෙල් ටිකක් ගාලා අත කරන්නම්. එතකොට සනීපවේ. මම එහෙම කියලා බලෙන් වගේ ඒ අදිු දෙක අතගන්න පටන් ගත්තා. සාරයෙත් තිබුනේ කුමනි ශබ්දතාවයක්. මගේ අත්ත උණම එයාගේ හම තැන ඇති අම්මස් දෙක පියාගත්තා. මම හැී එයාගේ යටිපදවල ඉඳන් කැන්නට වෙනකම් මසච් කළා. ඒ වෙලාවේ මට තැනුණා. එයාගැඟ කොච්චර නම් හිරවෙලාද කියලා. මාංශේෂ තදවෙලා. හරියට අවුරුදුකානෙකි කවුරුත් ආදරෙන් අතගාර වගේයි. අම්මේ අම්මා හුඟක් වහන්සේෙන් නේද ඉන්නේ? මම ඇහුවා. හිතයි කයයි දෙකම මහන්සි තාත නැති වුනාට පස්සේ මට දැනෙන්නේ මම නිකන්ම නිකන් ගෘහ්ණඩයක් වදී කියලා. කාටවත් මාව ඕන නෑ. අම්මගේ කටහඬ වෙව්ලුවා. ඒ වචන ටික මගේ හිත පසාු කරගෙන ගියා. ඇත්තටම කසෙන් වුන අම්ම ගැන බලන්නේ හරිම අඩුවෙන්. එයාට ඕන වෙලාවට කෑම ටික දෙනවා. බෙහෙත් ටික දෙනවා ඇරෙන්න. අම්මා ළඟටයි කතා කරන්න. එයාගේ ඔලු අටගන්න. එයාට වෙලාවක් නෑ. මමත් එහෙමයි. ගෙදර වැඩවලට හිරවෙලා මමත් අම්මා මගහැරියා. එහෙම හිතන්න එපා අම්ම. අපි ඉන්නවනේ. මම එහෙම කිව්වොත් ඒක හිස් වචනයක් වගේ මටම දැනුණා. මම එයාගේ කකු දෙක මසච්න එක නවත්තලා එයාගේ ළඟට තවත් ලන් වුණා. අම්මා කැමතිද මම ඔරුව ටික මසජ් කරනවට. ඔය කැක්කුම අඩුවෙලා යන්නත් එක්ක අම්මා පොඩි ළමයෙක් වගේ ඔලුවනුවා. මම සෝපායකේ එයාගේ පිටිපස්සට ගිහි එයාගේ ඔඩු මගේ පපුවට හේතු කරගත්තා. එයාගේ හිසක සතනින් මගේ ඇඟිරිය යවද්දී එයා සැහැල්ලුවෙන් සුදුසුම් හැරනවා. මට ඇහුනා. සිද්ධාලේ ටිකක් කගෙන මමයාගේ නලේ කම්පෙදි ළඟයි කෑවා. මගේ ඇඟිනි තිරුවලි එයාගෙන් අහන තද කරද්දී එයාට දැන සනීපේ එයාගේ මුහණෙන් මට පෙනුනා. දුව ඔයාගෙත් හරිම සනිදුයි. අම්මා මෙනුවා. මට මේ වගේ සුවය දැනෙන හුඟක් කල් ඒ වෙලාවේ අපේ අතරේ තිබුණ නැන්දම් මලේලි බැම්ම කැඩි ගියා වගේ මට දැනුණා. එතන හිටිය කනිකම බෙදාගන්න ගැහණු දෙන්නෙක් විතරයි. [ගොරවනවා] මට හිතුනා අම්මට තව ටිකක් සතුටු කරන්න. එයා විදින වේදනාව නැති කරලා දාන්න. අම්මේ අපි කාමරයට යමුද මෙතන රස්නි. ඒක දාගෙන හාන්සි වෙමු. මම අම්මගන් ටිකක් ගත කරන්නම්. මම යෝජනා කළා. අම්මා මොකුත් නොකියා මගේ අත අල්ලගෙන නැගිට්ටා. අපි දෙන්නා මගේ කාමරයට ගියා. ඒසෙකේ සිස්සි රැස එක්ක කාමරය හරිම ස්වපහසයි. මම අම්මාව ඇඳ හාසි කරවලා එයාගේ හැට්ටු පොත්තන් බොරු කළා. එයා කිසිම විරුද්ධත්වයක් පෙන්නුවේ නෑ. එයාට ඕන තිබුණේ පහස ඒ ආදරෙන් මමයාගේ පිට පුරාම තෙල් ටිකක් අර හොඳට මසාජ් කරන්න පටන් ගත්තා. මගේ අතර එයාගේ පිට දිගේ පහාරට ඉහරට යද්දි එයා සනීපට කෙනි ගෑවා. ඒ සද්දේ හරි මගේ හිතට අමුතු සතුටක් තෑ වුණා. මම කෙනෙක් සතුටු කරනවා. කෙනෙක්ට සැනසීමක් දෙනවා කියන හැඟීම මාවත් සුවපත් කරා. ආ එතන එතන තද කරන්නදුව. අම්ම ඇස් පියාගෙන කිව්වා. මම එයා කියන තැන් හොඳට කද කර අතඇවා. එයාගේ ඇඟේ තිබු තද කැතතිය අඩුවෙලා. එයා බොරුල්ද නම් මට දැනුනා. තිට වෙලාවකි අම්මා අනිත් පැත්ත හැරුනා. එයාගේ ඇස්වර කඳු පීර තිබුණා. දුව මම හිතුව නෑ ඔය අම්මට මෙච්චර ආදරෙයි කියලා. මම මහා පව්කාරක හැක්. මගේ මහත්තයා නැති වුනාට පස්සේ මම හිත මැනකම්ම මෙහෙම වේරින් වෙරි ඉඳීවි කියලා. මම අම්මා ඔබ බදාගත්තා. එයා අම්මගේ පපුවට තෙරුල් වුනා. ඒ වෙලාවේ එයා නැන්දම්ම කෙනෙක් නෙවෙයි. ආදරේ හිඟා කරන කුංචි දරුවෙක් වගේ. මම එයාගේ ඔලු අත ගාන ගමන් එයාට තරුන් වෙලා හිටියා. අපේ ඇඟල උණුසුම එකටම ඔසු වුණා. ඒක අමුතම හැඟීමක්. කාම්මරි සීතයට වඩා ඒ උණුසුම අපි දෙන්නට ලොකු සැනසීමක් වුණා. අම්මේ අද රෑඩම එහෙම ඉමු. කසුන් යනකම් අපි දෙන්නා තනියමනේ. අම්මා බය වෙන්න එපා. මම ඉන්නවනේ. මමයාගේ කාණ කරලා කිව්වා. අම්මා මගේ දිහා බලලා හිනා වුණා. [ගොරවනවා] එහි නාවේ තිබුනේ අවුරුදු ගානකට පස්සේ ලැබුන ටුප්තියක්. එයා අම්මගේ ඇද තදින් අල්ලත්. ඔව්තුව අපි මෙහෙම ඉමු. මට දැන් බයක් නෑ. මට දැන් පාරොත් නෑහ. අපි දෙන්න එකම ඇඳෙක් එකම පොඩවනේ යට කුරිය වුණා. අම්මා මගේ ඇඟට හේතුව මගේ අත එයාගේ ඇඟ උඩින් තියාගත්තා. එයාගේ හුස්ම වැඩෙන areමේ මට තැනුණා. දිගෙන් ටිකෙන් එයාට ඉන්න ගියා. එයාගේ මුහුණ තිබුන වේදනාකාරී පෙනුම නැතිවෙලා හරිම සාමකාමී පෙනුමක් ඇවිත් තිබුණා. මම එයා දිහා පළගෙන කල්පනා කළා. මිනිසුන්ට මොනතරම් දේවක් තිබුනොත් අන්තිමට ඕන උණ වෙන්නේ ආදරය සහ උණුසුම විතරයි. අද රැම අම්මට දුන්නේ ඒතේ. ඒ වගේම අම්මගෙන් මඩ ලැබුනෙත් ඒ ආරක්ෂාවමයි. කසුන් නැති අඩුව අද මට දැනවේ නෑ. මොකද මගේ ළඟ තව හදවතයි ගැහෙනවා මට දැනුණා. ඒ ලෝකේ තිබුනේ සැනසීම විතරයි. නින්ද මාව ටිකෙන් ටික කරගත්තා. හීනෙන් වගේ මට දැනුණා. අම්මා නින්දෙම මගේ ඇත තවත් අධීන් බදාගන්නවා. ඒ පහස් මඩකින් එකම එක දෙයයි. ඒ මඩ තනි නෑ කියන එක.